Obrona oskarżonego

Oskarżony, zgodnie z art. 71 § 2 Kodeksu postępowania karnego, jest to osoba przeciwko której wniesiono akt oskarżenia do sądu, a także osoba, co do której prokurator złożył wniosek o skazanie bez rozprawy lub wniosek o warunkowe umorzenie postępowania. Obrona oskarżonego może być fakultatywna (wtedy kiedy oskarżony może, ale nie musi mieć obrońcy) albo obligatoryjna (w sytuacji, gdy oskarżony ma obowiązek korzystać z pomocy adwokata).

Obrona oskarżonego obligatoryjna, czyli taka kiedy oskarżony ma obowiązek posiadania obrońcy zachodzi w przypadkach określonych w Kodeksie postępowania karnego. Są nimi między innymi sytuacje, w których oskarżony w chwili popełniania czynu nie miał skończonych 18 lat czy też zachodzi uzasadniona wątpliwość, czy zdolność oskarżonego do rozpoznania znaczenia czynu lub kierowania swoim postępowaniem nie była wyłączona lub w znacznym stopniu ograniczona.

Adwokat oskarżonego kieruje się interesem klienta, analizuje akta sprawy i dokumenty, opracowywuje taktykę procesową i składa wnioski dowodowe. Celem obrońcy oskarżonego jest uzyskanie najkorzystniejszego rozstrzygnięcia, najczęściej będzie to żądanie uniewinnienia oskarżonego, ale także jak najmniejszy wymiar kary w przypadku skazania oskarżonego.

Obrona oskarżonego – czy warto mieć obrońcę?

Doświadczenie adwokata pozwala na realną analizę sprawy, ocenę zebranych dowodów, ustalenie w jakiej sytuacji znajduje się oskarżony i opracowanie najlepszej taktyki procesowej.

W celu uzyskania pomocy prawnej, zapraszam do zakładki „Kontakt„.